آیا در شرکت شما شناختی از هزینه های زنجیره تأمین1 وجود دارد؟
 آیا در شرکت شما این هزینه ها به صورت مؤثر و ثمربخش، مدیریت می شوند؟ 
 آیا در شرکت شما شناختی از چگونگی تاثیر تغییرات فرآیند یا راهبرد بر هزینه های زنجیره تأمین وجود دارد؟
 آیا در شرکت شما اطلاعات کافی پیرامون هزینه ها جهت حمایت از تصمیمات زنجیره تأمین وجود دارد؟
 آیا در شرکت شما فرد خاصی مسئول (علل) هزینه های زنجیره تأمین است؟
 آیا در شرکت شما شناختی پیرامون میزان هزینه های شناسایی نشده زنجیره تأمین وجود دارد؟ 
احتمالاً پاسخ پرسش های بالا، منفی است. مفهوم مدیریت هزینه یابی2 زنجیره تأمین و عملکرد زنجیره تأمین3 به منظور کمک به مدیران اجرایی زنجیره تأمین، مدیران و گروه ها جهت گسترش پدیداری4 و پایش پذیری آن ها و مدیریت اطلاعات هزینه و سود، ارائه شده است. مدیریت زنجیره تأمین دارای ظرفیت سرشاری در افزایش عملکرد و کاهش هزینه ها و همچنین بهبود معنادار ارزش پیشنهادی5 تجربه شده توسط کاربران نهایی و ذی نفعان کلیدی6 دیگر است. مدیران اجرایی علی رغم پیشرفت های شایان در یکپارچه سازی زنجیره های تأمین خود، از حیث صرفه جویی های  احتمالی موجود در مدیریت زنجیره تأمین، به دستاورد های بسیار اندکی دست یافته اند.مدیران اجرایی جهت دست یابی به ظرفیت کامل مدیریت زنجیره تأمین، ملزم به شناخت کامل تری از هزینه ها نسبت به رویه های موجود در سامانه های مدیریت هزینه شرکت های خود، هستند. آن ها ملزم به بهبود اطلاعات هزینه داخلی و ارتقای مسیر دید1 خود بوده تا چگونگی تخصیص هزینه ها توسط شرکای تجاری خود و عملکرد فرآیندهای کلیدی زنجیره تأمین را در بالادست و پایین دست مشاهده کنند. امکان مدیریت مؤثر زنجیره های تأمین و هزینه های مرتبط با آن ها بدون شناخت و دیدگاه کامل نسبت به هزینه ها و عملکرد وجود ندارد، زیرا بسیاری از هزینه های وارد شده به یک شرکت، توسط رویکرد های اجرایی کسب وکار توسط شرکای تجاری خارجی، اعمال می شوند. گسترش پدیداری در زنجیره تأمین همراه با مدیریت هزینه بین شرکت ها، سبب نمایان شدن فرصت های جدید  و بزرگ تر جهت کاهش هزینه و بهبود عملکرد نسبت به دستاورد های احتمالی یک شرکت می شود. مدیران اجرایی با چالش های متعددی در ارتقاء پایش پذیری و کنترل خود نسبت به هزینه ها و عملکرد، فراتر از گستره شرکت های خود مواجه هستند. در سامانه های هزینه ای کنونی، عموماً به فعالیت های داخلی و محیط داخلی شرکت ها توجه شده است. این سامانه ها دارای قابلیت لازم جهت عرضه اطلاعات هزینه ای لازم به منظور پشتیبانی از تصمیم گیری زنجیره تأمین از حیث محصولات، خدمات، فرآیند زنجیره تأمین، مشتریان و کانال توزیع یا زنجیره تأمین نیستند. شرکای تجاری غالباً از اشتراک گذاری خود اطلاعات هزینه ای خود به دلیل امکان اقدام فرصت طلبانه با زنجیره تأمین، کاهش قدرت نفوذ2 در مذاکرات پیرامون قیمت، انتشار اطلاعات رقابتی حساس و یا حتی ناتوانی سامانه های هزینه ای خود جهت ارائه اطلاعات لازم، امتناع می کنند. در بسیاری از روابط زنجیره تأمین، سازوکار مؤثری جهت تسهیم عادلانه مزایا و وظایف حاصل از فعالیت مشارکتی وجود ندارد. هرچند که مشارکت به طور پیوسته، سبب ایجاد ارزش برای شرکت های مشارکت کننده می شود، اما مدیران اجرایی فاقد ابزارهای مالی و هزینه ای جهت سنجش و نشان دادن ارزش خلق شده، هستند. هدف مدیریت عملکرد و هزینه یابی زنجیره تأمین، کمک به مدیران اجرایی، مدیران و گروه ها جهت سنجش و ارزیابی آن ها پیرامون هزینه یابی زنجیره تأمین است. فرآیند پیاده سازی به صورت یک مسیر شرح داده شده است. بسیاری از شرکت ها دارای نگرش شفافی نسبت به هدف غایی خود هستند، اما هیچ یک از آن ها، این فرآیند را تکمیل نکرده اند. مسیر پیموده شده توسط شرکت های بزرگ می تواند به عنوان نقشه راهی برای دیگران تلقی شود. ممکن است مسیر پیموده شده توسط یک شرکت برحسب اطلاعات مورد نیاز هزینه، راهبرد شرکت و موقعیت آن در زنجیره های تأمینی که مشارکت کرده است، متفاوت باشد. در بسیاری از موارد، شرکت ها باید این فرآیند را پس از ایجاد یک بنیان داخلی جهت پشتیبانی از توسعه هزینه یابی زنجیره تأمین ار کنند.